Замон ва Адабиёт

[Nigora Umarova]

У. ҲАМДАМ:
Устоз, адабиётимизнинг умидбахш тамойиллари ҳақида гапирсангиз. Ўзбек адабиёти шарқ адабиёти бўлиши баробарида умумжаҳон адабиётнинг ҳам бир бўғини ҳисобланади. Шундай экан, унинг ўз миллий хусусиятларини сақлаб қолмоғи, айни чоғда, ўзининггина қобиғида қолиб кетмаслиги учун қандай манзилларни кўзлаб, қандай жасоратларга қўл урмоғи лозим кўринади?
Ўтган қариийб йигирма йил мобайнида ўзбек адабиёти “модернизм” деган “инфекция” билан “оғриб” олди. Энди эса ҳавода постмодернизмнинг элчилари учиб юрибди. Бу хил тамойиллар миллий адабиётимизнинг бойиб, кенгайиб ва чуқурлашиб боришига хизмат қиладими ёки аксинча, унинг асл изидан, М. Юсуф таъбири билан айтганда, қонимизда оқаётган “қадимий наволар”дан узоқлаштирадими?.. Ва умуман, мана шу жараёнларда адабиётшунос ва танқидчи олимларнинг ўрни ва роли қандай бўлмоғи керак?..