Dildagi satrlar

[Nigora Umarova]

Сообщение от Masud Mahsudov

Nigora opa, rahmat...
Men ham ba'zi she'rlarni zinapoya shaklida yozaman, lekin unda ma'lum vazn va qofiya bor... Masalan "Seni o'ylayapman", "Siz uxlaysiz" she'rlari... Ularni qanay she'r ataymiz? Rahmat

Sizning she'rlaringiz sarbastga kiradi.
G'afur G'ulomning "Sen yetim emassan" she'ri sarbastga misolbo'la oladi.

Oq she'r-vazni aniq, lekin qofiyasiz she'r. Oq she'r atamasi misralarning qofiylanmay qolishidan, ya'ni "oq" qolishidan olingan.

[Masud Mahsudov]

Сообщение от Nigora Umarova

Sizning she'rlaringiz sarbastga kiradi.
G'afur G'ulomning "Sen yetim emassan" she'ri sarbastga misolbo'la oladi.

Oq she'r-vazni aniq, lekin qofiyasiz she'r. Oq she'r atamasi misralarning qofiylanmay qolishidan, ya'ni "oq" qolishidan olingan.

Tushunarli. Demak, sizning yuqoridagi fikringizga ko'ra Faxriyor akaning "Sukunat" she'ri ko'proq oq she'rga misol bo'lar ekan... Chunki unda men vazn va qofiyani topmadim...
Javob uchun rahmat

[Nigora Umarova]

Mas'udbek!
She'rni qafasga solib bo'lmaydi. Buni o'zingiz ham yaxshi bilasiz. Yurakdagi tug'yonlarni shaklga solaman deb she'rni "majruh" qilib qo'yish ham mumkin.
Har kimning ijod uslubi turlicha bo'ladi.

[Kavsar]

Sensiz ruhim bu tanda g'arib,
Qaraniydek Yamanda g'arib.
Men Vatanni Sen bilan sevdim,
Sensiz bo'lgum, Vatanda g'arib.

Ja'far Muhammad (c) 2010

Оффтоп:

Dilga eng yaqin satrlardan

[Kavsar]

BIR XIROM ETSA...

Har kishikim ul parivash zulfini yod aylagay,
Aqlu iymon tog‘ini bir pasda barbod aylagay.

Bir xirom etsa agar ul sarvqomat bog‘ aro,
Yuz qiyomatni sanavbarlarga bunyod aylagay.

Bir tabassum birla ko‘nglimni olar, halvofurush
Yig‘layotgan bolani halvo bilan shod aylagay.

Topmasa gar jannatulma’voda Shirin yorini,
Do‘zaxiylar singari Farhod faryod aylagay.

Xastadil Ja’far xarobobodida hayrondurur,
Kim xarobotiyni nechuk qayta obod aylagay?

Ja'far Muhammad (c)

http://www.ziyouz.com/index.php?opti...783&Itemid=217 (ziyo istagan qalblar saytidan olindi)

[AbuMuslim]

Топширдим ўзимни муҳитнинг эркига...

Муҳит гирдобида бир сомон парча,
Бир похол чўпидек оқиб бораман.
Ҳар амал, ҳар ишни «ҳақ» деб бораман,
Вазминим қолмади бир узуқ қилча...

Муҳит кучлик экан, эгдим бўйнимни,
Чақмоқдек ялтираб учиш йўқ энди.
Ёлғон хаёлларга кўчиш йўқ энди,
Оқишнинг йўлига солдим куйимни.

На исён, на тўлқин, на тўфон, на ўт!
Кўзимда оғир бир таслим нури бор.
Ай, ўтли кечмишим, юзингни беркит,
Сенда шайтонларнинг ҳақсиз зўри бор.

Мен энди худди бир сомон парчаси...
Локин зўр денгизнинг чексиз қўйнида,
Жимгина борадир кирсиз қўйнимда,
Эркин кўпикларнинг алла қанчаси!

Кирмайман кўчанинг боши беркига,
Чунки таслим бўлдим муҳит эркига...

Чўлпон Андижон, 1923

[AbuMuslim]

Билмадим кўнглимни юпатгай кимлар:
Тоғларми, тошларми ё оқар сувлар.
Ёки кишанлардан бўшалган қуллар,
Ёки севилмасдан ташланган туллар?

Ёки ойдин тунда кўзимни олмай
Кўклардан юпатқич юлдуз ахтарай?!
Ёки тонг чоғида сабо юпатғай,
Ёки ойдан томган вафосиз нурлар?

Ёку кўз ёшидан йиғилган бир кўл
Бўйида эгилган толда бир булбул
Сайраса, йиғласа, маъшуқаси гул
Кулганда юпатгай кўлдаги хурлар?

Чарчаган йўловчи йўлдан адашса,
Текис йўл қолса-да, тоғларни ошса,
Йўлни кўрсатувчи юлдуз-да қочса,
Шунда юпатгайми яланғоч чўлллар?

Эркин далаларнинг эркин султони,
Сонсиз подаларнинг ёлғиз чўпони
Най чалиб тоғлардан истаса ёрни,
Балки юпатгуси “ёр” деган куйлар?

Турмушда, хаёлда… ҳар бир нарсада
Ёлғиз алданишни кўрган бир банда
Борлиққа қарғишлар ёғдирган танда
Балки юпатгуси у аччиқ сўзлар?

Денгизлар қайнаса, тошса сувлари,
Кесилса йўлчининг истак йўллари,
Денгизга айланса ўнг ва сўллари,
Балки юпатғуси ҳўлланган кўзлар?

Кўнгилда уйғонса енгил ҳаваслар,
Узилса, бузилса олтин қафаслар,
Бирга ичишсалар бир тўда мастлар,
Балки юпатгайлар ўйноқи қизлар?

Ўйланган ўйларга кўнгил юпанмас,
Кўнгилнинг истаги ўй билан қонмас,
Айтарлар бу тунда ёруғ шам ёнмас,
Чақмаса гугуртни асл ўғиллар….

Чўлпон

[Adiba Umirova]

МАНЗАРА
Икки тобут чиқди битта кўчадан,
Қазога хос эди ғамгин манзара.
Кимлардир қараса гўша-гўшадан,
Кимнингдир қалбида силқиди яра.

Азалдан барчага таниш ушбу ҳол,
Давом этиб келар Одам Атодан.
Марҳумнинг ҳурмати бошланар дарҳол,
Гарчанд холи эмас ҳеч ким хатодан.

Лопиллаб кетарди икки тобут ҳам,
Лекин бир ҳолатдан жунжикди этим:
Бирининг ортида тумонат одам,
Бирининг кетида тўрт нафар етим.

Ҳолбуки, бир хилдир айрилиқ, фироқ,
Умр ҳам ўткинчи, оққан сой эди.
Одамлар уларни фарқлашди бироқ,
Бири йўқсил эди, бири бой эди.

Абдулла Орипов, 2010 йил.

[Husen]

Ўриндиқ

Маъюс кезар ғамгин куз,
Кўлнинг суви тип-тиниқ.
Хиёбон ичра ёлғиз,
Хаёл сурар ўриндиқ.

Мажнунтолнинг барглари,
Бошидан зар тўкади.
Бағридаги сирлари,
Дил тубига чўкади.

Эслаш қийнайди гоҳи,
Хотира – дилдаги чўғ.
Кўп кечмишлар гувоҳи,
Айтай деса тили йўқ.

Ана, бир йигит келар,
Дарбадар мажнун каби.
Ўриндиқни сийпалар,
Ором олади қалби.

Шу ўриндиқ бир вақтлар,
Хилват маскан бўларди.
Ёри билан кўп вақтлар,
Ширин суҳбат қурарди.

Сўнг... Ҳаммаси тугади,
Чил-чил бўлди юраги.
Дардин дилга тугади,
Ҳасратнинг йўқ кераги.

Хиёнат – аччиқ қайғу,
Алдовдан бағри куяр.
Ўриндиқни энди у,
Ёридан қўпроқ суяр.

Мана бу йигит аммо,
Ўзга олам тамоман.
Хиёбонга доимо,
Келар янги қиз билан

Бежо ўйнар кўзлари,
Макр билан боқади.
Лекин, ширин сўзлари,
Қизларга кўп ёқади.

Ўриндиқ ҳам мажбуран,
Ёлғонларни тинглайди.
Ожиз бир қайғу билан,
Аламидан инграйди.

Қани тилга кирса-ю,
Дилдан қувса бу дардни.
Ҳақиқатни айтса-ю,
Фош қилса бу номардни.

Аммо, тили йўқ унинг.
Ғам қалбига ўт ёқар.
Алданган юракларнинг,
Фарёдига жим боқар.

Туради у сукутда,
Дарди ҳаддан ортади.
Қалби ёнса-да ўтда,
Лек унсиз “оҳ” тортади.

Келмоқда бир оила,
Олмок-чун бироз ҳордиқ.
Ёш жувон ёри ила,
Уни танир ўриндиқ.

Шу боғда сайр қиларди,
Бир йигит билан ҳар он.
Гоҳ узоқ ўлтирарди,
Ўриндиқда икковлон.

Ҳозир эса у –бека,
Демак, турмуш қурибди.
Аммо ёнида нега,
Бошқа йигит юрибди?

Наҳот ширин орзулар,
Бариси бўлди поймол?!
Қордек оппоқ туйғулар,
Наҳот кетмишдир увол?!

Ҳа шундоқ экан тақдир,
У нима қила олар?
Тақдирга тадбир йўқдир.
Ноилож банда кўнар.

Ўриндиққа кўз тикиб,
Аёлда хомуш ҳолат.
Қалбин не ўтди тилиб,
Ўриндиқ билар фақат.

Билар, аммо сукутда,
Дарди ҳаддан ортади.
Қалби ёнса-да ўтда,
Лек, унсиз “оҳ” тортади.

Нолиш бордир оҳида,
Алам бағрин тиғлайди.
Ишонинглар, гоҳида.
Ўриндиқ ҳам йиғлайди.

Ёқубжон БОБОЖОНОВ

[Nigora Umarova]

Ҳақиқат букилар, лекин синмайди...
Халқ мақоли

“Ҳақиқат букилар, лекин синмайди”,-
Билмадим, қайси бир замон нақли бу.
Балки ноҳақликдан куйган фақирнинг
Юпанч токчасида қолган ақли бу...

Аср хазинасин ўмариб сокин,
Гердайиб юрибди семиз ёлғонлар.
Таҳқир қамчисини еган ҳақиқат,
Азоб ялоғидан ичганда қонлар.

Тилло капкирларин ўйнатиб нозли,
Ёлғонлар измида жилпанглайди Вақт.
Кимнидир йиғлатиб қурилган қаср,
Эшигида хизмат қилиб юрар Бахт.

Эски мақол кезар тош кўчаларни,
Қонини силқитиб юракларини.
Ҳар тонг супиради раҳмдил шамол,
Ҳақиқатнинг синган суякларини...

Ҳалима Аҳмедова