Dildagi satrlar

[Nigora Umarova]

Unutmoq dardidan saqla, xudoyim,
Farzandni dunyoga keltirgach, yana
Xatolarin tuzatib borguvchi doim,
Har siyratda bo'lar to'rt ona.
Ona yurt-kindik qoni to'kilgan zamin,
Ona til- yaratgandan meros bir yorliq,
Hatto bir tup yovshanda tuyasan ta'min
Milliy odating, buncha chiroylik.
Hasratli zamonlar tilsa-da bag'ring,
O'zgarmasdir sening asl tarixing.

Quyoshga yetsa-da uchqur xayoling,
Gar unutsang, to'rt ona kechirmas.
Asramasang, shuldir sening zavoling,
To'rt onasin asramagan-to'da, xalq emas.

To'rt ona deb yashash bo'lsa qarz,
To'rt ona deb o'lmoq o'zi farz.

qozoq shoiri Muxtor Shoxonov

[Masud Mahsudov]

Болалик кунларимда,
Уйқусиз тунларимда,
Кўп эртак эшитгандим;
Сўйлаб берардим бувим.
Эсимда ўша дамлар:
Ўзи учар гиламлар,
Тоҳир-Зуҳра, Ёрилтош,
Ойни уялтирган қош.
Ўт боғлаган қанотлар,
Беқанот учган отлар.
Бахтиёр билан Ойгул,
Қиз бўлиб очилган гул,
Сўйлагувчи деворлар,
Бола бўп қолган чоллар...
Бувимнинг ҳар қиссаси,
Ҳар бир қилган ҳиссаси
Фикримни тортар эди,
Ҳавасим ортар эди.
Тинглар эдим бетиним,
Узун тунлар ётиб жим.
Сеза олардим кучин,
Кўпи ёлғон, кўпи чин.
Аммо Ойгул-Бахтиёр,
Эртагини у такрор
Қилар эди ҳар кечин...

(с) Ҳамид Олимжон, 1937

[Gulchehra Ibragimova]

Куйлаганди бир пайтлар Ҳофиз:
-Форс жонони гар этса карам,
Бахш этардим холига шу кез
Самарқанду Бухорони ҳам.

Лекин гўзал демишки кулиб:
-Харид этсанг магар холимни,
Ўлтирмагин савдосин қилиб,
Қайтариб ол арзон молингни.

Шоирлар ҳам суйганларига
Уларнинг бир ғамзаси ҳаққи,
Юлдузларни ипга тизиб ва
Минг ёлвориб этганлар тақдим.

-Ҳадя қилманг бизга юлдузни, -
Аёллардан таралади сас. -
Меҳр билан эркаланг бизни,
Ишқингизнинг ўзи бизга бас.

Келтирмангиз сандиқчада ҳам
Зебу зийнат, бебаҳо олмос.
Биз сизни деб ғусса чеккан дам
Кўз ёшимиз аритинг, холос.

Расул Ҳамзатов

[albatros]

Shodlikni kuylaganimning sababi

Shoirlarni ko'p o'qib chiqdim,
Bilmaganim qoldi juda kam.
O'qib chiqdim, chuvaldi fikrim,
Ko'raverib hammasida g'am.

Fuzuliyni oldim qo'limga,
Majnun bo'lib yig'lab qichqirdi.
VA NAvoiy tushib yo'limga,
Faryod bilan o'rnidan turdi.

Lermantovni tashlamadim hech,
Axir qo'yib oldim Hofizni.
Pushkin menga ko'rsatdi har kech
Yig'lab turgan bir cherkaz qizni.

Shekspirdan so'radim savol,
Javobini keltirdi Xayyom:
"Chunki g'amga oshinodir hol,
Qayg'u bilan to'lig'dir ayyom".

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

O'yladim-u, uzoq qoldim jim,
So'ngra savol qildim o'zimdan
Daryo kabi toshib sevinchim,
Yosh tirqirab keldi ko'zimdan.

Shodlik yo'lga boshladi meni,
Baxtiyorlik bo'ldi odatim.
Shoir bo'lib shodlik va baxtni
Kuylamaklik zo'r saodatim.

Chunki elim qayg'uni bilmas,
Chunki yo'qdir Vatanda motam.
Ozod xalqim boshiga kelmas
Endi sira musibat va g'am.

Shuning uchun shodman bir umr,
Shuning uchun shodlik hamdamim.
Har kun ortar ko'zlarimda nur,
Shuning uchun yo'q aslo g'amim.

Men bilaman dushmanim kimlar,
Sergak bo'lim boqdim yo'limga.
Chunki, xalqim, barcha tilsimlar
Kalitini berdi qo'limga.

Hamid Olimjon.

[albatros]

Bugun erta turib tongni ko’rdim,
Oq shohi ro’moli boshida.
Ufq kiyintirib, go’zal falak,
Sochini taraydi qoshida…

Suqlanib qaradim tongning yuziga
Bir qarashda oppoq shohiga o’xshar.
Bir qarashda marmar… bir qarashda zar,
Bir qarashda esa sadafga o’xshar.

Tong ajoyib bir payt,tengi yo'q husn,
Go’zal tabiatning dilbar lavhasi…
Yil-kitob, har kunduz undan bir varaq,
Tong esa varaqning gul sarlavhasi.

Tabiat saharda misli bir g’uncha,
Tong esa g’unchaning ochilgan chog’i.
Yoki taxmin qiling: tabiat bir qiz,
Tong esa u qizning marmar yonog’i.

Tongning tasviriga rang bisotidan
Eng yorqin, eng go’zal mato sayladim.
Chunki tong saodat va nur keltirar,
Unga ilhomimni hadya ayladim.

Uyg'unning "Tong" she'ridan.

[albatros]

Gulsan-u o’zing.

Gulga hirsing juda zo’r emish,
Boshdan-oyoq gul emish bog’ing.
Gul bo’libdi ermaging faqat,
Arimasmish guldan quchog’ing.

Har narsaning o’z mantig’I bor:
Bulbulga gul kerk, gulag nur,
Ammo qachon eshitgan eding –
Gulga gul kerag-u, durga dur?

Modomiki mantiq shu ekan,
Nechun o’ynar gul desa ko’zing?
Nechun kerak senga bu gullar,
Gul yuzligim gulsan-u o’zing?

Uyg’un

[Nigora Umarova]

Ey quyosh, ko'rsat yuzing tundan bag'ir qonlanmasun,
Tun qarosi yor zulfidek parishonlanmasun.
Sahnai olamni ravshan qil yorug' nuring bilan,
Pardai zulmatni yirtib pora qil, jonlanmasun.
Bo'lmasin olam xarob ko'rsat jamoling partavin,
Xalqi hijronlanmasun, ko'z yoshi to'fonlanmasun.
Tohiro, har bir uzun tunning oxiri tongi bor,
Soch adolat nurini, el dog'i hijronlanmasun.

Sobir Abdulla

Оффтоп:

Ushbu g'azal "Tohir va Zuhra" musiqali dramasida Mahmudjon G'afurov tomonidan nihoyatda go'zal ijro etilgan

[Gulchehra Ibragimova]

***
Sendek menga bir yori jafokor topilmas,
Mendek senga bir zori vafodor topilmas.

Bu shaklu shamoyil bila xud huru pariy sen
Kim, jinsi bashar ichra bu miqdor topilmas.
Ag’yor ko’z ollidaku ul yor ayon yo’q,
G’amxore ko’ngul ichrayu g’amxor topilmas.
Ey gul, meni zor etmaki, husnung chamanida
Ko’zni yumub ochquncha bu gulzor topilmas.
Bobur, seni chun yor dedi, yorlig’ etgil,
Olamda kishiga yo’q esa yor topilmas.

[Feruza Xodjayeva]

ЭНГ ГЎЗАЛ АЁЛ

Ҳар жойда бор тарози, меъёр,
Ҳар кимнинг ҳам ўз қаричи бор.
Аёлларга нисбатан мавжуд –
Шу жумладан турли эътибор.

Гўзаллик ҳам нисбий тушунча,
Ҳар ким айлар ўзича талқин.
Лек таърифлаб беролмас унча –
Ҳеч ким аниқ аёл хилқатин.

Гўзалинг айт, дунё, деганда,
Балки кўпдир андаза, мисол.
Лек андиша, ҳаё деганда –
Кўз ўнгимда фақат бир тимсол.

Узрлиман шундан эҳтимол,
Ҳар кимнинг ўз таъби, хаёли.
Дунёдаги энг гўзал аёл –
Мен учун бу – Ўзбек Аёли!

Бобур Бобомурод

[Feruza Xodjayeva]

БИР ГЎЗАЛ БОР

Бир гўзал бор, гўзаллардан зиёда,
Юз – кўзида парилиги ифода.
Илму одоб, ширин суҳбат, ҳаёда –
Бир гўзал бор, гўзаллардан зиёда.

Мен бечора уни қай дам кўрибман,
Кўрибману телба бўлиб юрибман.
Ким бўлибман – унга кўнгил берибман,
Бир гўзал бор, гўзаллардан зиёда.

Соғинганим сезмайди у, билмайди,
Билганда ҳам ё назарга илмайди.
Минг бор борсам, сўраб бир бор келмайди,
Бир гўзал бор, гўзаллардан зиёда.

Фарқ қилмадим ёниб бўлган кулбадан,
Ё унга зор минг ошиғи телбадан.
У шундай ҳур, шундай эрка, гулбадан,
Бир гўзал бор, гўзаллардан зиёда.

Билмайдики уни жондан севганман,
Уни сўраб жаннатлардан келганман,
«Жоним жони», «кўзим нури» деганман,
Бир гўзал бор, гўзаллардан зиёда.

Бир гўзал бор, гўзаллардан зиёда,
Ҳеч гўзалга тенг билмадим дунёда.
Шу гўзални севаман-да мен содда…
Бир гўзал бор, гўзаллардан зиёда.

Бобур Бобомурод