Цитата:
Сообщение от Shuhrat Rizayev
Бироқ ... бироқ бугунги саҳна ва саҳна ортида кечаётган ҳамма жараёнларни ҳам қабул қилавериш мумкин эмас. Театр репертуарлари қайнонаю келин, эру хотин, тўю тантана, чучмал муҳаббат можароларию майда маиший мавзулардан кўтарилиб, юксалиб кетолмаяпти.
|
Раҳмат, устоз. Театр ҳақида жуда ажойиб фикрлар айтдингиз. Айниқса, мана шу гапингизга қўшиламан. Одам томошага ўч бўлади, бир нима кўргани театрга боради. Аммо у ерда сиз таъкидлагандек, майда-чуйда гаплардан нарига ўтилмайди. Қачон катта бир ҳодисаларни олиб чиқишни ўрганамиз?
Беҳбудий домлани "Падаркуш" пьесалари шунчаки томоша эмас эди. Унда халққа етказилмоқчи бўлган маърифий хитоб бор эди. Шу сабабдан ўз даврининг юксак намунасига айланиб улгурди. Агар театрдан унумли фойдалана олсак, у бизга яна кенг имкониятларни очиб бериши мумкин. Ўз навбатида адабиёт масаласи ҳам шундай. Аммо театр сюжетлари ҳам маиший олди-қочди турмуш тарзидан нарёғига ўта олмаяпти. Ахир бизга фикр эркинлиги берилган. Ҳаётга бир томонлама эмас, турли томондан қарашни ўрганишимиз, камчилик, қолиб кетган иллатларимизни ислоҳ этишимиз мумкин.. Бунда театр, санъат олами кўприк вазифасини ўташи керак.
Древовидный вид